Verdriet
Er zijn dagen waarop ik voel,
hoe 's morgens het verdriet
tegelijk met mijn trui over...
mijn hoofd heen gaat
en dat 's avonds voor het slapen gaan
alleen mijn trui van mijn huid los laat
|
Verdriet
Niemand die het ziet
Een, is er die bij je zal zijn
Ook al zie je hem niet
Al is het in je hart nog zo koud
Hij is er die van je houd
Laat de tranen maar vloeien
Eens zal je weer opbloeien
Dan zullen je tranen drogen
Geen rode randen meer bij je ogen
Dan is alles weg, alle narigheid en pijn
Dan weet je weer dat er vrienden zijn
Die altijd van je blijven houden
|
