|
|
Later
In de herfst van je jaren
Als veel wat minder wordt
Kan men toch noch ervaren
Dat het leven niet zo snel verdord
Men beleeft alles op een andere manier
Niet meer zo flitsend en zo snel
Maar toch met plezier
En zo komt men er zo ook wel
Veel dingen zijn meer intens
Hebben meer waarde dan voorheen
Je lijkt soms net een ander mens
Dat is wat ik meen
Andere zullen misschien zeggen
Voor mij hoeft het niet meer
Die kan ik het niet uitleggen
Dat zulke woorden doen veel zeer
Veel zeer aan hen die achterblijven
Achter blijven met verdriet
Die allen nog wilde dat je bleef
Alleen jij wilde niet
|
Grafschrift
Zij die dacht dat de gedachte over het denken
de daad zover zou krijgen dat hij het gedaan had.
Zij die smachtte naar de rust & vrede
en dacht dat die gedachte haar zover zo krijgen
dat hij ze haar zou brengen.
Misschien had de daad haar zover kunnen krijgen
dat het niet de gedachte over het denken is
die ons die rust & vrede brengt.
Maar die gedachte over het denken
is maar een gedachte gebleven, .......helaas
De daad heeft het haar uiteindelijk gebracht.
HIER rust ze eindelijk in rust & vrede,
en niemand,....... had het ooit gedacht.
|
95 Jaar,
een mooie leeftijd,
dat is waar.
Tot 't laatst goed bij de pinken,
nu laten ze jouw kist
in de aarde zinken.
|
Een Kaars
De kaars leek bijna eindeloos
maar is nu stil gedoofd.
Een leven lang zorgzaam geweest,
Gegeven en geloofd.
Een hand die zwaaide als ik ging
en nog vele mooie dingen,
zijn herinneringen aan een man,
die voor altijd afscheid van mij nam.
|
Wens je jouw overlijden gedicht(en) in deze rubriek te laten plaatsen ? stuur je gedicht(en) dan hier in s.v.p.
|
