Om orakel vroeg in delphi
ik strakte
in het dorische zuilen droeg
sterk het uitgaan van je dak
jij spande bogen
in het helleense licht
wist arcadisch je verschuilen
voelde speelse decadentie
toonde schoonheid die potentie
om orakel vroeg in Delphi
in de schuine falanx haalden
we het paard van troje binnen
nu gaan we olympus weer beklimmen
|
Benen hoog gelaarsd
zag je lopen
op veel besproken
benen hoog gelaarsd
in het bontje van
de jas danste steeds
je paardenstaart
spijkerde in broek
wat god vergeten had
uitnodigend in groet
ik mocht de tassen dragen
naar je grote wagen lachte
in verwachten je kus was goed
|
