Het is koud, ik dwaal door de stad,
de kille regen maakt de straten
Lichten maken de stad kil en koud,
niemand die nu nog van me houd.
Vaak kom ik niet meer naar huis,
na die brief is het niet meer thuis.
Ik kijk starend naar jonge vrouwen,
op zoek naar een gezicht.. het jouwe.
Zoals alle stoepen van de stad,
zijn mijn wangen van tranen nat.
Ik wilde mijn meisje niet verliezen,
ja moeder ik wilde niet kiezen.
Van binnen pijn, mijn hart gebroken,
moeder je had me beter verstoten. |
Mijn hart gaat te keer
elke keer, weer en weer
Ik ben smoorverliefd op jou,
en wil je graag vertellen
hoeveel ik van je hou.
Maar mij geloven doe je niet
Het lijkt net keer op keer
of je me niet ziet
Dit doet mij gewoon zoveel verdriet
ik moet jou vergeten
en uit mijn gedachten zetten
Ik moet niet meer op jou letten
Ik moet niet meer over je praten
Mijn liefde voor jou
Moet me Verlaten...
|
