In zacht rivierenland
ontmoette in
het eerste lichten
samen kijken naar de
wederzijdse vergezichten
nam je hand
naar duinen en de zee
proefden de golven
ze namen ons zo mee
we zomerden
in zacht rivierenland
naast wielen en de wagens
de molens van de havezate
durfde je hand niet meer
te vragen omdat de zon oprecht
te helder scheen maar weet
van nu ben jij nooit meer alleen
|
Een handvol schaduw
mag ik in
nazomerdromen nog
even komen in je zon
met een handvol schaduw
en wat koele dronken
ik zag je ogen op het strand
luister naar wat zand
en stenen je vertellen
als je op excursie gaat
tijdens je vervellen
voel dan even aan de grond
waar je op staat en gaat
na al die eeuwen strijd
kwam jij zomaar langs wandelen
jouw vrijheid heb ik zo benijd
want ik rots hier op een
keerpunt aller tijden en brokkel
zonder keuze verder in afglijden
|
