De Kunstenaar
beitelend
ging hij door het leven
schepte er dagelijks flink op los
't harde marmer was zijn leven
en hij had een nobel streven
beeldschoon stond bij hem voorop.
beitelend
ging hij door het leven
vloekte hard
keek naar zijn duim
hij had nog steeds dat nobele streven
maar zijn duim lag nu in puin.
zuigend
ging hij nu door het leven
't harde marmer had hem geveld
door één klap met een stalen hamer
werd hij vloekend uitgeteld.
klagend
ging hij door het leven
met een duim zo plat als wat
stond hij bedelend te zuigen
om wat geld uit andermans zak.
de moraal
van dit gedicht
is mij reeds ontschoten
de beitel langgeleden ingelijst
het nobele streven nooit ontloken.
wat rest
is een gehavend stuk hard marmer
wat de waarheid van mijn woorden
telkenmale weer bewijst.
|
Schilderen
Een stuk linnen en een kwast
eens zien wat er op past.
Een stilleven of een mooi kasteel,
ja, ik schilder nogal veel.
Maar 't moet spreken voor de mens,
dat is iets wat ik zeker wens.
Dus ook de bloemetjes en 't fruit
zien er best wel aardig uit.
Het moet fleurig zijn en fris
zodat het te verkopen is.
Want een hobby is best goed,
maar waar je ook aan denken moet:
al die uren er aan besteed
is tijd die zomaar verder gleed.
En dat moet zich toch ook vertalen
in euro's, die men er voor wil betalen. |
