|
|
Elfendans
Schrijlings op het witte paard
zag ik de elfen dansen
in een beek van klatergoud
diep in het betoverende woud
Dwergen kwamen uit hun holen
zongen een meerstemmig lied
takken van oeroude bomen
ritselden vergeet ons niet
Gehuld in een levend bloemenkleed
een kroon van madeliefjes op het haar
stond daar de elfenkoningin
temidden van haar elfenschaar
Hun lieflijkheid ontroerde mij
in de teerheid van hun bestaan
zag ik mijn eigen breekbaarheid
verbonden met de tijd
|
De snotifant
Ik vertel je het verhaal van de snotifant,
die is rood met een groene rand.
Zijn twee slurfen raken vaak in de knoop,
daarom ging iedereen voor hem op de loop.
Veel respect kreeg hij niet,
en dus had hij veel verdriet.
Zielig staarde hij naar de maan
maar, wat voor een beest kwam daar nu aan?
Het was ook alleen,
maar was het verdrietig? Neen.
Hij was opgewekt en blij
en weet je wat hij zei?
"Trek je van die mensen toch niets aan;
als je naar ze toe loopt, zien ze je wel staan
en verberg je mening niet meer,
dan kijken ze ook niet op je neer."
Vrolijk stapte het beest weer weg
dat was nog eens vriendje, zeg.
Zo kwam het weer goed met de Snotifant
die is rood met een groene rand.
|
Elfjes en kaboutertjes,
doen de wereld goed.
Ze troosten waar verdriet is,
en ze helpen waar het moet.
Wees als een van deze,
wees een kleine elf.
Denk eerst aan een ander,
en dan pas aan je zelf
|
Een muisje
Een piepklein muisje,
kijkt door een gaatje klein.
is de kust veilig?
zal de poes er niet zijn?
Het spitst zijn oortjes,
en kijkt spiedend rond.
Hij ziet onder de tafel,
iets lekkers liggen op de grond,
voorzichtig komt hij uit zijn holletje,
en dan....vlug, vlug, vlug,
gauw het lekkers naar binnen,
en op een drafje weer terug.
|
Wens je jouw fantasie gedicht(en) in deze rubriek te laten plaatsen ? stuur je gedicht(en) dan hier in s.v.p.
|
