|
|
Mijn ADHD dochter
Elke dag waait er een wervelwind door ons huis
er is altijd wel wat, altijd wel wat gespuis.
Ze is zo wild, en zonder rem
Luidruchtig en zo'n harde stem.
Zo op het eerste gezicht een mooie jonge meid
16 jaar, en ook nog in de puberteit.
Een kind die dwars tegen de regels in gaat
een kind die midden in de maatschappij staat.
Elke keer ben je geneigd de teugels aan te trekken
"maar ja" ze moet de wereld toch ontdekken?
Weinig begrip van mensen om haar heen
maakt snel vrienden en is ook weer snel alleen.
Moet ik haar de vrijheid geven,
naar dat zelfstandige leven?
diep in mijn hart wil dat haar wel geven.
Maar ben bang voor die wereld om ons heen
want die is jammer genoeg zo hard als steen.
Misschien zie ik het wel te grijs
en word ze gewoon met vallen en opstaan wijs. |
Vader en zoon ADHD
ADHD,
Vader en zoon hebben allebei,
Soms zit ik daar wel eens mee,
En is het erg lastig voor mij.
Ik ben juist heel erg rustig,
En soms ingetogen bovendien.
Zij beide zo levenslustig,
En is dat voor mij soms wel eens afzien.
Jullie zijn altijd zo hyperactief,
En soms word het me te veel.
Maar ondanks alles vind ik jullie wel lief,
Ben ik blij dat ik mijn leven met jullie deel.
Nu slikken ze beide een pil,
Kunnen ze zich nu beter concentreren.
Zijn ze nu eindelijk een beetje chill,
En zal het hier in huis
weer een beetje kalmeren.
Maar hoe jullie ook zijn
en wat jullie ook doen,
Jullie aanwezigheid maakt me blij.
Ik wil jullie niet kwijt voor geen miljoen,
Ik hou van jullie allebei.
|
Chaotisch leven
Ik ben soms druk,
Vriendschappen gaan stuk.
Anderen begrijpen me niet.
Zij zien niet wat je ziet.
Zij voelen niet wat jij voelt.
Begrijpen niet wat je bedoelt.
Steeds krijg je weer op je donder,
Je bent een beetje bijzonder.
Ik ben snel afgeleid,
als er een auto langs rijd.
zoveel prikkels, zo impulsief.
heel vervelend, soms ook lief.
Voor mn beurt praten,
ik had het niet in de gaten.
Teleurgesteld,
Is wat een ander me verteld.
Ik viel tegen,
Adhd een zorg of zegen?
Respect is vaak wat ik mis.
Want makkelijk is het niet als het in je is.
Ik vecht er hard voor,
Ga door en door.
Opnieuw steeds weer,
keer op keer.
Onrustig ben ik van binnen,
Ik wil graag opnieuw beginnen.
Zie de positieve kanten van mij.
Waardering maakt me blij.
Ik heb zelf adhd/add, dit is zoals ik het ervaar.
|
Toch adhd!!
Geschorst van school, pas 5 jaar oud,
Dat is toch om te treuren.
Ik kreeg het spaans benauwd.
Hoe kon dat toch gebeuren.
Hij was voor zichzelf een gevaar,
En voor de kinderen in zijn klas.
Opgeroepen door de hoofd leraar,
Nu beseffen ze het pas.
Na een jaar ploeteren en smeken,
Om hulp voor mijn zoon.
Is hij eindelijk nagekeken,
Want hij had een nare toon.
Hij riep steeds;?ik wou dat ik dood was?,
Naar school gaan wil ik niet meer.
Bedreigde de leraren en kinderen uit z`n klas,
Hij schopte en sloeg ze en liep weg, keer op keer.
Nu konden we ineens wel terecht,
Bij een kinderpsychiater.
Z`n ADHD bleek dus toch wel echt.
Wat sloeg mijn huisarts een flater.
Ik hoor hem nog zeggen;
kom maar terug over een jaar of twee,
Afgewimpeld en in een hoek geduwd.
En hij zei;ik kan er niets mee,
Nu blijkt dus wel hij had het fout.
Nu heeft hij medicijnen,
Ritalin tegen ADHD.
En hoeft hij niet meer te vechten en te kwijnen,
En doet hij weer met bijna alles mee.
Lieve schat, wij blijven voor je vechten,
Ons maakt het niet uit
wat een ander van je vind.
Want jij hebt ook je rechten,
En je bent en blijft ons kind.
Papa en mama houden van jou,
onthoud dat goed,
Want ook al ben je hyperactief.
Wij springen voor jou in de bres,
als het moet,
Jij bent en blijft ons hartendief.
|
Wens je jouw adhd gedicht(en) in deze rubriek te laten plaatsen ? stuur je gedicht(en) dan hier in s.v.p.
|
